ပါဏာတိပါတ

ပါဏာတိပါတ-

* သူတစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ယင္းလုပ္ရပ္သည္ အျပစ္လည္းရွိ၍ မေကာင္းက်ိဳး ( ဆင္း ရဲ) ကုိလည္း ျဖစ္ေစေသာေၾကာင့္ အကုသုိလ္မည္၏။  သူရွိေနသ၍ အသက္၏ အႏ ၱရာယ္ကုိ  အျမဲစုိးရိမ္ေနရ၏၊ ေၾကာက္လန္႔ေနရ၏။ သူရွိေနေသာ အရပ္သည္ အျဖဴေရာင္ျငိမ္းခ်မ္းေရး  နယ္ေျမ မဟုတ္ေတာ့ ။မျငိမ္းခ်မ္း ေသာနယ္ေျမသည္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ျပည့္စုံေနေစကာမူ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ အဘယ္မွာ ခ်မ္းသာမႈ ရနုိင္ပါအ့ံနည္း၊ စိတ္ဆင္းရဲ ေနေသာ သူကုိပစၥည္းပညာပါ၀ါမည္မွ်  ျပည္စုံေစကာမူ “ လူခ်မ္းသာ ” ဟူ၍ ေခၚဆုိနုိင္မည္မဟုတ္္ ေပ။ 
ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရားက “ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ  ကုိယ္ခ်မ္းသာမႈ နွစ္မ်ိဳးတြင္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈက ပုိျမတ္၏ ” ဟု ေဟာေတာ္မူထားပါ၏။

ထုုိ႔ေၾကာင့္ လူတုိင္း သက္ရွိတုိင္း သူ႔သက္တမ္းအေလွ်ာက္ အျပည့္အ၀ ေနနုိင္ေရးအတြက္ သူတစ္ပါးအသက္ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ေသာအားျဖင့္ သက္ရွိတုိင္းကို “ အဘယဒါန ” ေဘးမဲ့အလွဴေပးလွဴသင့္ပါ၏။ယင္းပါဏာတိပါတသည္ေဒါသေၾကာင့္ျဖစ္၏၊ေဒါသသည္အဖ်က္
တရားျဖစ္၏၊ဖ်က္ဆိီးေရးသမားျဖစ္၏၊သူလာ  လွ်င္လက္ခံသူ၏ နွလုံးသားကုိပူေလာင္ေစ၏၊ ထုိ႔ ေနာက္ေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္ကိုပူေလာင္ေစ၏၊ အပူူဆင့္ကဲ ဆင့္ကဲ ျဖစ္ေပၚေသာအရပ္၌ မည္သူ မွ် ေအးခ်မ္းမႈကို ရနုိင္မည္မဟုတ္ေပ၊ လြန္က်ဴးသူသည္လည္း သံသရာ၌ ငရဲက်ေရာက္ျခင္း၊ ငရဲမွလြတ္ေျမာက္လာျပန္ေသာအခါ  ျဖစ္ရာဘ၀သက္တမ္းျပည့္ မေနရပဲ အသက္တုိတတ္ ပါ၏။သူ႔တစ္ပါးပေယာဂျဖင့္အသက္ဆုံးရႈံနုိင္ပါ၏။ထုိ႔ေၾကာင့္မိမိျငိမ္းခ်မ္းေရးနွင့္ေလာကျငိမ္းခ်မ္း
ေရးကို အမွန္တကယ္လုိလားသူမွန္သမွ်“သူ႔တပါးအသက္ ကုိ္  သတ္ျဖတ္ညွဥ္းဆဲျခင္းမွ ” ေရွာင္ၾကဥ္အပ္ပါ၏။

အလုံးစုံေသာ သတၱ၀ါတုို႔သည္ ဒဏ္မွ ထိတ္လန္႔ကုန္၏၊ အလုံးစုံေသာ သတၱ၀ါတုို႔သည္(မိမိတုိ႔၏) အသက္ကုိ ခ်စ္၏၊ မိမိကုိယ္ကို ဥပမာျပဳ၍ (ကိုယ္ခ်င္းစာတရားထား၍)သတၱ၀ါတုိ႔ကုိမသတ္ျဖတ္ မညွဥ္းဆဲရာ။ (ဓမၼပဒ)